Η επίθεση κατά του Ιράν αποτέλεσε, σύμφωνα με το Al Manar, ένα πραγματικό τεστ για τη συνοχή του NATO
Ένα από τα πρώτα αποτελέσματα του πολέμου με το Ιράν ήταν η αποκάλυψη των περιορισμών και των αδυναμιών της αμερικανικής ηγεμονίας στον κόσμο και της ηγετικής της θέσης στο NATO.
Σύμφωνα με το Al Manar, ο πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν αποκάλυψε βαθύτερες μεταβολές στη διεθνή τάξη και στο σύστημα των δυτικών συμμαχιών.
Η αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν αποτέλεσε «καθοριστική στιγμή» στην εξέλιξη της παγκόσμιας τάξης, καθώς ανέδειξε όχι μόνο τα όρια της ικανότητας της Ουάσιγκτον να διαχειρίζεται μεγάλες κρίσεις μέσα από ένα συνεκτικό δυτικό μέτωπο, αλλά και τις αυξανόμενες αποκλίσεις συμφερόντων και αντιλήψεων μεταξύ των ΗΠΑ και των παραδοσιακών συμμάχων τους — τόσο εντός όσο και εκτός NATO.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η κρίση αποτυπώνει μια σταδιακή μετάβαση από τη μονοπολική ηγεσία σε μια πιο πολυπολική και σύνθετη διεθνή τάξη, όπου ενισχύεται ο ρόλος ανερχόμενων δυνάμεων και διευρύνονται τα περιθώρια ανεξαρτησίας για τους συμμάχους των ΗΠΑ.
Η επίθεση κατά του Ιράν αποτέλεσε, σύμφωνα με το Al Manar, ένα πραγματικό τεστ για τη συνοχή του NATO.
Ορισμένες χώρες υιοθέτησαν τη γραμμή της Ουάσιγκτον, ενώ άλλες προτίμησαν στάση επιφυλακτικότητας ή αποστασιοποίησης από την κλιμάκωση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle που επικαλείται το άρθρο, η κρίση γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν ανέδειξε εντάσεις στο εσωτερικό του NATO, ιδιαίτερα λόγω της περιορισμένης διαβούλευσης των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους.
Το άρθρο υπενθυμίζει ότι ανάλογη κρίση είχε εμφανιστεί και κατά την προετοιμασία του πολέμου στο Ιράκ το 2003, όταν χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και το Βέλγιο αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη στρατιωτική επέμβαση.
Το Al Manar υποστηρίζει ότι η κρίση με το Ιράν αποκαλύπτει μια ευρύτερη δομική μεταβολή στη διεθνή τάξη και όχι απλώς ένα προσωρινό πρόβλημα διαχείρισης κρίσης.
Επικαλούμενο μελέτες από το Harvard Kennedy School, το Council on Foreign Relations και ακαδημαϊκά περιοδικά, το άρθρο αναφέρει ότι η ικανότητα των ΗΠΑ να επιβάλλουν στρατηγική συναίνεση μειώνεται, οι σύμμαχοι επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία και το διεθνές σύστημα μετακινείται σταδιακά προς μια πιο πολυπολική δομή.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο πόλεμος με το Ιράν κατέδειξε ότι οι ΗΠΑ δυσκολεύονται πλέον να κινητοποιήσουν ευρεία διεθνή συναίνεση ακόμη και μέσα στις παραδοσιακές σφαίρες επιρροής τους.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με το Al Manar, ο πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν αποκάλυψε βαθύτερες μεταβολές στη διεθνή τάξη και στο σύστημα των δυτικών συμμαχιών.
Η αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν αποτέλεσε «καθοριστική στιγμή» στην εξέλιξη της παγκόσμιας τάξης, καθώς ανέδειξε όχι μόνο τα όρια της ικανότητας της Ουάσιγκτον να διαχειρίζεται μεγάλες κρίσεις μέσα από ένα συνεκτικό δυτικό μέτωπο, αλλά και τις αυξανόμενες αποκλίσεις συμφερόντων και αντιλήψεων μεταξύ των ΗΠΑ και των παραδοσιακών συμμάχων τους — τόσο εντός όσο και εκτός NATO.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η κρίση αποτυπώνει μια σταδιακή μετάβαση από τη μονοπολική ηγεσία σε μια πιο πολυπολική και σύνθετη διεθνή τάξη, όπου ενισχύεται ο ρόλος ανερχόμενων δυνάμεων και διευρύνονται τα περιθώρια ανεξαρτησίας για τους συμμάχους των ΗΠΑ.
Η επίθεση κατά του Ιράν αποτέλεσε, σύμφωνα με το Al Manar, ένα πραγματικό τεστ για τη συνοχή του NATO.
Ορισμένες χώρες υιοθέτησαν τη γραμμή της Ουάσιγκτον, ενώ άλλες προτίμησαν στάση επιφυλακτικότητας ή αποστασιοποίησης από την κλιμάκωση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle που επικαλείται το άρθρο, η κρίση γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν ανέδειξε εντάσεις στο εσωτερικό του NATO, ιδιαίτερα λόγω της περιορισμένης διαβούλευσης των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους.
Το άρθρο υπενθυμίζει ότι ανάλογη κρίση είχε εμφανιστεί και κατά την προετοιμασία του πολέμου στο Ιράκ το 2003, όταν χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και το Βέλγιο αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη στρατιωτική επέμβαση.
Το Al Manar υποστηρίζει ότι η κρίση με το Ιράν αποκαλύπτει μια ευρύτερη δομική μεταβολή στη διεθνή τάξη και όχι απλώς ένα προσωρινό πρόβλημα διαχείρισης κρίσης.
Επικαλούμενο μελέτες από το Harvard Kennedy School, το Council on Foreign Relations και ακαδημαϊκά περιοδικά, το άρθρο αναφέρει ότι η ικανότητα των ΗΠΑ να επιβάλλουν στρατηγική συναίνεση μειώνεται, οι σύμμαχοι επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία και το διεθνές σύστημα μετακινείται σταδιακά προς μια πιο πολυπολική δομή.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο πόλεμος με το Ιράν κατέδειξε ότι οι ΗΠΑ δυσκολεύονται πλέον να κινητοποιήσουν ευρεία διεθνή συναίνεση ακόμη και μέσα στις παραδοσιακές σφαίρες επιρροής τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών